Jednakże Matthew nie zobaczył motywu, dla jakiego dysponowałby negować sobie kolejnego drinka. Projektowanie wnętrz warszawa wstępnie osądzałam, że jest samolubem, okresem kłóciliśmy się o to. Nie wyobrażałam sobie, iż pan kroczy nieprosto w rozgałęzienia nałogu. W 2008 roku zszedł najlepszy kolega Matthew, Bill, dopiero trzy miechy po tym, jak usłyszał diagnozę o raku płuc. Byli dla siebie jak brata przez 25 latek. Jak wyszedł, współmałżonek począł pić w samotności. Co noc posługiwał sobie sporą dawkę alkoholu. Mawiał, iż owe dla onym antidotum na stres w profesji. Myślę, że w większym szczeblu picie stanowiło remedium na przykre echa skrępowane ze kostuchą Billa. Matthew wytrwał przy zanim podczas agonii. Aż trudno mi sobie przedstawić, co odbierał siedząc słabo u jego boku oraz patrząc jak krab otrzymuje kamratowi presji, a szczytowo – istnienie. Miałam dla współmałżonka przeważająco politowania natomiast rozpowiadałam sobie, że bez drinka przed senem miotałby się bezsennie w wyru porami. Uważałam, iż gdy minie period boleści, zrezygnuje z używek. Omijały miesiące, tymczasem typowe dwie-trzy szklaneczki whisky przed snem zastąpiły się w dziewięć-dziesięć. Gdy ogłaszałam o swoich bojaźniach, Matthew spłycał pasztet.